Wiedza to potęga – mówiliśmy kiedyś. Dzisiaj wiemy, że wiedza wymaga praktykowania i wdrożenia, sama nie zakotwiczy się w naszej głowie. Dążenie do lub minimalizowanie jej pogłębiania „zaszyte” jest w motywatorach (potrzebach), które - według badań Prof. Reissa każdego z nas mogą objawiać się w różnym natężeniu. Natężenie to zaś wywołuje naturalne i automatyczne sposoby działania. Znajomość tych potrzeb pozwala na dopasowanie sposobu uczenia się i zdobywania wiedzy tak, nie był dodatkowym wysiłkiem i łatwo dał się wpleść w codzienne życie.
Kto się uczy „przy okazji”, a kto potrzebuje „przysiąść”? Kogo rozwój kręci, a kogo skręca? Motywacje do rozwoju – gdzie są moje i jak je pobudzić do życia? Jak do stylu życia włączyć rozwój, by był okazją oraz przy okazji, a nie przeszkodą i utrapieniem? Czas na uczenie się, czy uczenie się w czasie? Jakie są naturalne (różne) strategie uczenia się i zdobywania wiedzy?
Odpowiedzi na powyższe pytania pozwolą na efektywniejsze korzystanie z własnego potencjału rozwojowego. Przy dynamicznie zmieniającym się rynku pracy, nowych wymogach stanowiskowych oraz rozwijającej się technologii, umiejętność efektywnej i ograniczającej wysiłek nauki zdaje się na wagę złota. To kompetencja przyszłości, która rzutuje długofalowo na nasze możliwości rozwojowe.
